سلام ایران ای سرزمینِ کهن
ای گهواره یِ کودکیِ من

ای خاکِ گوهر و ای آبِ زرنشان
ای نگینِ گوشواره یِ جهان

ای آسمانِ بلندِ زندگیِ من
رمزِ فرهنگِ من و جاودانگیِ من

می کشم نفس به باغ و بستانت
دو ست دارم پائیز و زمستانت

مردم ساده یِ کوچه وخیابانت
لرو کرد و ترک و فارس و دیگرانت

دوست دارم طبعِ لطیفِ شاعرانت
حافظ و سعدی و رودکی و سلمانَت

ای شیرِ شرقِ میانه یِ زمین
عاشقانه دوستت دارم چنین

هستی ام گرو به آب و خاکِ توست
تا زنده ام دلم چاک چاک توست