من تو را در آسمانها دیده ام

با تو آنجا اختری سنجیده ام

شوق ومهری در دلت چون نور بود

از زمین آن عشق را فهمیده ام

آرزویم بود تا چون من شوی

چون نگشتی، از خدا رنجیده ام

یا که باشم چون تو مهرِ آسمان

تا که بیند در کنارت،  دیده ام

آری ، آری از زمین و آسمان

خاطرت را این چنین دزدیده ام

یا تو می گردی زمینی اختری

با تو یا  سر بر فلک ساییده ام !