نشستم بر کمین در کوره راهی

ببینم تا  تو را من گاه گاهی

نبودی در زمین لیکن پدیدار

بدیدم  آسمان ها را تو ماهی

ببین ما را از آن بالایِ افلاک

تو ماه آنجا و ما هم برگ وکاهی