بیت بیتِ هر غزل     ناب نمی شود

هر مصرعی  نغمه یِ  رباب  نمی شود

نوشتم  خط به خط  نظم  با شوق  و اشتیاق

از صد یکی  لایقِ  کتاب نمی شود

از هزار ماهی سرگشته یِ  دریا چرا؟

جز یکی  ساکنِ   بسترِ آب نمی شود  

اختران همه  در کمینِ  روز اند  ولی  

روز  روشن جز به دیده یِ  آفتاب نمی شود

دل  می تپد بی وقفه   دم به دم در سینه ام   

جز به  عشقِ  دلبری اما به شتاب  نمی شود

هر آواز  رامش نمی کند طفلِ بی قرار    

کودک  جز به لالایِ مادرش به خواب نمی شود

از صد دانه  که بکارد دهقان به  بسترِ خاک

جز دانه ای  دردانه یِ    تراب  نمی شود

هزار اندیشه  تا نگذرد ز  خاطرِ طبعِ حزین

یک خیال   در تمنایِ شعر بیتاب نمی شود