هر صبح ِ آدینه  در سکوت و سکون

خفته اند آن گاه  که دلبران ِ این دیار

با  خلوت ِ خویش و با خدای ِ خویش

تمنای تو می کنم  ای  آسایش و قرار

 

طوفان می خواهم اما نه دلشوره های ِ عبث

تلاطم اما  نه  میل و شهوت وهوس

یک  کشتی  اما نه سرگردان ِ نفس ِ پلید

پرواز اما نه در فضای ِ  این  قفس

 

تنفس  اما نه در هوای ِ بیم و اضطراب 

زندگی اما نه در سایه ی بیدهای ِ حقیر

یک آسمان  هوای پاک می خواهمت

که توان  در آن به طیب  ِ خاطر پرید

 

طوفان ِ تمنا می خواهم  و اشتیاق  ِ یار

دلشوره ای از عشق به وسعت ِ روزگار

یک کشتی که   ناخدای  او   خدا

یک کهکشان  با منظومه هائی استوار