چون که می گوئی که هرچیزم نکوست

بودنم در پیش ِ چشمت آرزوست

تا ببینی لحظه لحظه عکس ِ من

شعر من پیوسته چون می در سبوست

آن که ما را دید ونیکو دید او

هر ثوابی را که می بینی از اوست

تا تو  بت  هستی بَر  ِ  آئینه ام

رخ  چه می بینی ز ِ ما ! آن هست دوست