تا قلم داری تو را از غم چه باک

می زنی در جنگ هر پشتی به خاک

این جهان در دست تو چون دفتری است

خط بکش آنگه بکن از لوح پاک

تا که خط می گیرد از دل خامه ات

کی تو می گردی  ز  ِ درد و غم هلاک 

قصه ی عشق است و نثری پرشتاب

شرح دلدار است و شعری چاک چاک

جوهرم دیوان نوشت از نظم بیش

خامه اش افسانه گفت اندوهناک