قطره قطره  ذوب می گردد دلم با عشق  ِ یار

ذره ذره  جسم  ِ خاکی می شود از او  غبار

اندک اندک می برد ما را به مسلخ  شوق  ِ وی

تکه تکه می کند معشوق  دل بر روی ِ   دار

پرده پرده می فتد بر  صحنه های روزگار

کم کم از تصویر ِ ویرانم فقط یک  عکس ِ  تار

لحظه لحظه می روم در عالم ِ   بیگانه ای

دسته دسته  لشکر ِ غم  می زند بر این دیار

گام گامی رفته ام تا  شهر ِ دلداران ِ عشق

خیز خیزان  از فراز ِ دشت و بحر و کوهسار

بیش   بیش آرید می ای ساقیان ِ  خوبروی

مست ِ مست  تا گردم و فارغ ز ِ دنیا  و  خمار

برگ برگ ِ خاطراتم را سرودم  تا  به نظم

خامه خامه جوهرش  از عشق کردم استوار

بیت بیت  اش هست لبریز از خیال و حس و حال

واژه  واژه  حرف دل بینی به هر سویَش سوار

نظم ِ  نظم اش  طرح ِ نو انداخت در شعر ِ نوین

باده باده  تازه مَی   در کام ِ هر سیمین عذار