تو را  یک لحظه اینجا دیده بودم

ز ِ  وهم ِ  دیدنت ترسیده  بودم

چو چشمَم را گشودم رفته بودی

ز ِ  حزن ِ  رفتنت رنجیده بودم

به یاد آورده بودم روزگاری

که راهی را خطا پیموده بودم

به میزانی که خبط و  ناثواب است

چه سهل عشق ِ   تو را  سنجیده بودم

گهی از دور و گاهی هم ز ِ نزدیک

تو را  هر لحظه ای پائیده بودم

ز ِ  بس محبوس ِ عشقم کرده بودی

به احساس ِ حسد آلوده بودم !

به نسیان رفته  بودم خویش و اما

به ژرف ِ جان ِ  تو  غلتیده بودم