یک جهان ارزانی ِ یک خنده ات

کهکشانی تا تبسم از لب ات

دشت و صحرا فرش زیر ِ گامِ تو

کوه و دریا تکیه گاهِ غمزه ات

عشق داری گاه بیش و گاه کم

هم زیادت بیش ِ  بیش است 

هم فزون است آن کم ات