گرچه  بستر دارد  از کوهِ  نمک

آب  می جوشد به رویَش از فلک

خاک  شوری ، بحر اندر پیچ و تاب

زیرِ  آن  چون برف و بالا پُر زِ آب

بسترِ  او  مخزنِ  رودِ   سهند

رشته  هایِ  سر به افلاکِ  بلند

یک  نگین  از  نقره  بر ایران زمین

کَی  توانی  یافت  دریائی  چنین !

خاک ایران  شیر  و دریا  چشمِ شیر

چشم بینا باید ایران  یا کویر؟!

کور  گردد  دیده ام  ای روزگار

گر  که  دریا   را ببینم  شوره زار