اي  كه بالائي  و  امرت   هست  پيش

كُن   رجوعي   سويِ   سالي  پنج   پيش

بوده  آيا   مزد   تو   همسانِ   حال؟

چون   كه   دقت  مي كني  در كارِ خويش ؟

كن   قياس  آن   حالِ  پيش  و  وضعِ  حال

عايدي   بي  شك    كنون  ده  بار  بيش

در   حضورت   شرط  بندم  بر   كلام

گر   عيان  گردد  وفاش   آن  برگِ  فيش

 

وعده ي  ديدار  بوده  سالِ   پار

ليك   قانون  شد  چنين  بي اعتبار

پرچمش  افتاد  بر  خاك  و  زمين

تا   بگردد  نزدِ  خلق  اينگونه خوار

دخل   گردد   پُر  به  اسلوب  قديم

خرج   اما   سال   نو  در كار وبار

مثل   سابق  هست  آيا  وضعِ  في؟

يا   كه  شد  قيمت  به دوش ما  سوار؟

 

مي خريم   هر  چيز  را  اكنون  گران

آب  و  برق  و  دفتر و  برگ  و  مكان

خودنويس  و  جوهر  و پُست  و  كتاب

اين  تورم  رفته   سمتِ   كهكشان

گشته  ايم   حيران  و   سرگردان  بسي

تا   چه  پيش   آيد  ميانِ   همگنان

 

مانده ايم   اكنون  چنين  چشم انتظار

خسته   از  دورِ زمان ،  ليل و نهار

كرده اند   گويا بزك   يك  نو عروس

اسب  و زيني  كرده اند  او  را  سوار

ليك   ترسم   جاي  اصلاح  كردنش

كور   گردانند  او را   بي   مهار

گردد  اوضاع بدتر  از  امسال و پيش

حسرت  آيد   روي  حسرت  ماندگار